Voor dit klusje moest ik “de Rolex” van onder zijn hoes halen. “De Rolex” is de oude Bernina naaimachine van mijn grootmoeder zaliger die werkelijk loopt en tikt als een uiterst gevoelig afgestemde Rolex. De fijne stikgeluidjes alleen al bezorgen mij steeds kippenvel en prikkelen mijn goesting om opnieuw aan een fijn naaiproject te beginnen. Voor alle fijne werkjes en projecten met fijn materiaal vertrouw ik steevast op kunde van “de Rolex”.

Een satijnen topje dus … .

De Burdastyle editie van augustus 2016 stond vol met prentjes en modelletjes die zachtjes mijn aandacht trokken : “dit bloesje zou je kunnen combineren met dat” en “dat hemdje zou werkelijk prachtig zijn als het werd uitgevoerd in die stof” … . Ik heb toch – zonder te overdrijven –  negen post-its geplakt op verschillende modelletjes – uit één en dezelfde editie ! Het is een zeer inspirerend nummer, de 08/2016 van Burdastyle.

Uiteindelijk viel mijn keuze op een satijnen topje mét volants. Uit de vele bloesjes en hemdjes die ik graag leven en vorm zou ingeblazen hebben, viel mijn keuze op het satijnen met topje om twee redenen. Eigenlijk drie. Eén, ik heb nog nooit volants genaaid; dus presenteerde zich hier de perfecte opportuniteit om dat eindelijk eens te doen. Twee, een satijnen topje kan je als zomers kledingstuk met heel veel andere items combineren, maar je kan het ook combineren in een meer formele look zoals avondkleding. En drie, ik heb de perfecte stof voor de uitvoering van dit modelletje gewoon liggen in de shop.

Alle patroondelen worden in biais (dat wil zeggen schuin van draad) uit de stof geknipt. Niet alleen omdat de stof dan prachtig drapeert in dit modelletje, maar omdat het topje dan ook wat stretch heeft.

 

De figuurnaden.

Het eerste wat de werkbeschrijving van mij verlangde – na het uitknippen van alle onderdelen van het topje uit de stof –was dat ik de coupenaden (of figuurnaden) zou stikken. Na een aantal jaren naai-ervaring houd ik er intussen zo mijn persoonlijke werkmethodes op na die mij in staat stellen heel efficiënt bepaalde onderdelen van het constructieproces uit te voeren. Zo is het stikken van figuurnaden er één van.

Het figuurnaadpunt (waar de benen van de figuurnaad elkaar raken) markeer ik op de stof door een draadje door het patroonpapier én de stof te trekken en er dan voorzichtig het patroonpapier van weg te halen.

Aangezien het voorpand van dit topje op een stofvouw is geknipt en er dus twee figuurnaden onder mekaar liggen, heb ik een dubbele draad door het patroonpapier en de twee stoflagen gehaald. Na het verwijderen van het patroonpapier heb ik er voor gezorgd dat er één draadje in het linkerdeel van het voorpand bleef zitten en één in het rechterdeel. Ik zorg er ook altijd voor dat ik voor dit markeerdraadje een kleur gebruik die goed contrasteert met de stof waarmee werk. Voor het stikken van een figuurnaad begin ik altijd op het figuurnaadpunt – in dit geval dus precies op het bustepunt in het topje. Ik gebruik de markeerdraad om hem naar één van de knipjes (die eindpunten van de benen van de figuurnaad aangeven) in de naadtoeslag van de zijnaad te richten. Op deze manier ontstaat er visueel een duidelijke lijn langs dewelke ik kan stikken om de figuurnaad te maken.

Ik prik de naald van “de Rolex” zo dicht mogelijk tegen de markeerdraad en stel een rechte steek in met steeklengte 2. De eerste steek maak ik heel voorzichtig door aan het handwiel van de machine te draaien. Achteruitstikken is hier verboden : later wordt dit punt afgehecht door een knoopje in de begindraden te maken. Ik kan nu voorzichtig langs de markeerdraad in één vlotte handeling de beentjes van de figuurnaad stikken. Voor het afhechten mag hier mag wel achteruit gestikt worden.

Eenmaal de figuurnaad is gestikt, gebruik ik de begindraadjes om het beginpunt van de figuurnaad af te hechten met een knoopje. Ik stop een tweetal centimeter van deze draadjes in in de stiksels van de figuurnaad en knip ze dan meedogenloos af.

Voor de andere helft van het voorpand ben ik op precies dezelfde manier tewerk gegaan; daarna heb ik beide figuurnaden laten kennismaken met de hete adem van mijn strijkijzer die ze naar onder heeft gestreken.

Topje satijn 7

 

Voor- en achterpand.

Volgens de werkbeschrijving in Burdastyle was het moment nu aangebroken om de linkerzijnaad van het topje te stikken. Ik legde dus het voorpand met de goede kant van de stof naar boven en legde er het achterpand bovenop (de goede kanten van de stof op mekaar). Met een rechte steek en een steeklengte 2 heb ik beide panden verenigd via de linkerzijnaad; dewelke ik dan onmiddellijk erna heb bijgeknipt tot op 0,7 cm en verder heb afgewerkt met een overlocksteekje. Nu ik toch achter de overlockmachine zat, overlockte ik in één vlotte beweging ook de zoomrand van beide panden.

 

De spaghettibandjes.

Volgens de werkbeschrijving heb ik slechts twee strookjes van 35cm x 2cm nodig om de spaghettibandjes te maken. Ook deze stroken worden schuin van stof geknipt en er wordt geen naadwaarde meer voor bijgerekend. Om dat soort bandjes te maken verplaats ik mijn werkgebied steevast naar de strijkplank. Er komt namelijk nogal veel vouw- en strijkwerk aan te pas.

De stroken satijn moeten in de lengte dubbel worden gevouwen, met de verkeerde kant van de stof naar binnen. Eventjes voorzichtig met het strijkijzer erover glijden en weer openvouwen. Daarna moeten beide zijranden naar binnen toe geplooid worden, precies tegen de middenvouw. Dit is een heel fijn werkje dat met geduld en precisie moet uitgevoerd worden. Tenslotte werken we hier al op een breedte van slechts één centimeter ! Eens de zijranden van zo’n strook naar het midden toe gevouwen zijn (en met een behoorlijk aantal kopspelden zijn vastgeprikt in mijn strijkplank) strijk ik nog eens uitgebreid het voorlopig resultaat. De kopspelden kunnen eruit en beide zijden kunnen nu naar mekaar toe worden gevouwen zodat ik een spaghettibandje van 0,5 cm breed en 4 stoflagen dik overhoud. Vooraleer ik met dit fijne sliertje terug naar mijn naaimachine loop, strijk ik het resultaat nog eens grondig zodat de vouwen goed blijven zitten.

“De Rolex” krijgt de taak deze vier stoflagen met een fijne rechte steek aan mekaar te stikken zodat ik twee perfect ogende spaghettibandjes verkrijg. Beginnen is een beetje verraderlijk omdat zo’n spaghettibandje slechts 0,5 cm breed is en van zodra de naaimachine haar naald laat zakken, wordt het begin van zo’n fijn strookje gewoon het spoelhuis mee in getrokken. Voorzichtigheid en geduld zijn in deze fase van cruciaal belang. De eerste steken van een fijne strook maak ik altijd heel voorzichtig door met het handwiel te werken en heel traag de machinenaald de verschillende stoflagen te laten perforeren. Van zodra ik merk dat de naald het begin van mijn strookje mee het spoelhuis in trekt, stop ik onmiddellijk en herbegin. Het is volgens mijn ervaring de enige manier om dit klusje perfect te klaren. Eens de eerste steken zijn gemaakt is het gemakkelijk om controle te houden over het bandje en de rest aan een traag tempo verder te stikken.

 

De volants.

Vooraleer de volants definitief aan het voor- en achterpand kunnen genaaid worden is er hier nog wat voorbereidingswerk te doen. Te beginnen met het aaneenstikken van de twee volants via de linkerzijnaad. Deze naad kan gewoon afgewerkt worden met een overlocksteek.

Om de onderrand van de volants af te werken had ik gedacht om – geheel tegen de instructies van de Burdastyle in – met mijn overlockmachine een rolzoompje toe te passen. Ik had met mijn overlockmachine nog nooit één rolzoom gemaakt, dus ook hier deed zich de uitgelezen kans voor om de mogelijkheden van mijn overlockmachine én mijn eigen kunnen te testen.

Om de overlockmachine (misschien moest ik ook maar eens een koosnaampje bedenken voor deze ijverig helper) in te stellen voor een rolzoom moeten er eigenlijk niet zoveel verbouwingen gebeuren : de linkernaald moet eruit, de stekentong moet onklaar gemaakt worden en de draadspanning van de resterende drie draden moet lichtjes worden aangepast. Ik volgde gewoon de instructies van de handleiding; haalde de onderranden van beide volants door de overlock et voici le résulat :

Ik vond het resultaat niet geheel passen bij de look die ik in gedachten had, dus besloot ik toch maar weer verder te gaan met de instructies van Burdastyle door deze “omgerolde zoom” om te strijken en hem met een fijne zigzagsteek vast te stikken. Ik stelde de breedte in op 1 en de steeklengte op 2 à 2,5. Burdastyle had misschien toch gelijk … .

 

De volants aan het voor- en achterpand zetten.

De volants zijn intussen via de linkerzijnaad aan elkaar gezet en de onderranden zijn definitief afgewerkt met een fijne zigzagsteek. Ik kon nu verder door ze aan het voor- en achterpand te naaien. Ik stelde vast dat ik eerst wat hersencellen zou moeten pijnigen om dit parcours ongeschonden door te komen : de spaghettibandjes aan de voorzijde moeten mee in deze naad verwerkt worden én deze naad moet verstevigd worden met naadband. Volgens de instructies van de werkbeschrijving had ik in het begin van het project naadband op het voor- en achterpand moeten strijken om later deze naad te verstevigen. Rebels als mijn karakter is heb ik deze raad in de wind geslagen, omdat mij tijdens mijn wekelijkse looptrainingen een beter idee te binnen was geschoten. Aangezien er in het modelletje wat natuurlijke elasticiteit is ingebouwd omdat de patroondelen schuin van stof zijn geknipt, zou het misschien wel interessant zijn om een naadband te voorzien die ook wat elasticiteit heeft. Een doorsnee Vlieseline naadband heeft dit niet, dus vreesde ik bij de beëindiging van mijn project voor onaangename verrassingen komen te staan. Tijdens een looptraining die week kreeg ik echter een visioen waarin de oplossing tot mij kwam : Framilastic. Framilastic is een transparante, sterk elastische naaibare band uit kunststof en is geschikt voor het verstevigen van elastische schoudernaden en armsgaten en voor het maken van ruches en voor het rimpelen van stof. Perfect dus om de naad van de volants in mijn topje te verstevigen.

Topje satijn 12

Om alles in naaibare toestand door “de Rolex” te kunnen halen moest ik het voor- en achterpand met de verkeerde kant van de stof naar boven leggen, de spaghettibandjes voor het voorpand op de daarvoor gemarkeerde plaatsen vastpinnen, de aaneengestikte volants met de goede kant op de verkeerde kant van de stof van de panden leggen en alles vastpinnen. In het achterpand moesten de plaatsen waar de schouderbandjes moeten komen duidelijk gemarkeerd worden omdat, volgens de instructies van Burdastyle, deze strookjes voorlopig moeten open blijven (totdat een pasbeurt van het topje de definitieve lengte van de spaghettibandjes kan onthullen). Als alles goed is vastgepind, kan de hele naad ineens met een naadwaarde van 1 cm door de machine gehaald worden.

Tijdens het stikken van deze bovennaad en bovenop de verkeerde kant van de volants heb ik op de stiklijn de elastische Framilastic band (6 mm) mee onder “de Rolex” gevoerd.

Topje satijn 13

Nadat deze naad was gestikt heb ik de gehele naadwaarde onder het voor- en achterpand gestreken en deze panden zo dicht mogelijk tegen de naad doorgestikt op de naadwaarde. Warning : ook tijdens het doorstikken moest er rekening worden gehouden met de uitsparingen op het achterpand waar later de schouderbandjes doorheen moeten. Daarna heb ik de naadwaarde tot ongeveer 0,5 cm bijgeknipt en de volants naar buiten toe gestreken.

 

Het afwerken van de rechternaad.

Met het afwerken van de rechternaad ben ik in één van de laatste fases van de constructie van mijn topje beland. Voor ik echter kon beginnen aan het stikken van de laatste naad, moest opnieuw wat doordacht denkwerk gebeuren : de zijnaden van de volants moeten in deze zijnaad verwerkt worden.

Ik volgde gedwee de werkbeschrijving door eerst de zijnaden van de volants met de verkeerde kant op de goede kant van het voor- en achterpand te leggen en deze hieraan vast te rijgen. Bij het vastrijgen heb ik de onderrand van de panden 1,5 cm naar binnen toe geslagen (ik had het omzomen van de onderrand bewaard voor op het einde – geheel tegen de aanbevelingen van Burdastyle in) om na het stikken van de laatste naad de zoom met de juiste zoomwaarde te kunnen afwerken. De lengte die nog resteerde van de volants bleek perfect overeen te komen met de lengte van de rechter zijnaad van de panden (na inname van de zoom welteverstaan).

Rijgen doe ik allang niet meer met de hand, maar met de naaimachine op de hoogste mogelijke steeklengte. Ik heb de volants op ongeveer 0,7 cm van de rand op de panden geregen. Alle afmetingen bleken te kloppen, dus aarzelde ik niet om de steeklengte op “de Rolex” terug te brengen naar 2,5 en de hele zijnaad in één keer met een naadwaarde van 1 cm te stikken. Deze naad afwerken deed ik door hem bij te knippen tot op 0,7 cm, de rijgdraden te verwijderen en de hele naad te overstikken met een overlocksteek.

 

The final touch.

Dan kan nu de laatste hand gelegd worden aan dit prachtige topje door het eerst te passen en te bepalen hoe lang de schouderbandjes moeten zijn om goed te zitten. Het topje gleed heel gemakkelijk over mijn schouders en de spaghettibandjes kregen hun ideale lengte op 31 cm.

Ik haalde de schouderbandjes door de uitsparingen in de bovennaad op het achterpand en zette ze heel voorzichtig met een kopspeldje vast aan de goede kant van het werk. Ik lette goed op dat de bandjes niet gedraaid werden en dat ze goed ten opzichte van het voorpand recht in de uitsparingen werden geschoven. Ik legde de bovennaad van het achterpand bloot door de volant open te leggen  en het achterpand in dezelfde richting te keren.  Op die manier had ik alleen nog de naadtoeslag – met het uiteinde van het schouderbandje ertussen – tussen duim en wijsvinger en kon ik zo voorzichtig met een paar rechte steken het bandje tussen de naadtoeslag stikken. De resterende 5 centimeter van het schouderbandje heb ik tot op 1 centimeter afgeknipt, het uiteinde omgeslagen en met de hand dichtgenaaid.

Om het topje dan helemaal af te werken heb ik de onderrand 1,5 cm naar binnen gestreken en de zoom op het voor- en achterpand vastgestikt met een rechte steek en steeklengte 2.

Het is een heel mooi topje geworden dat geweldig past, maar eerlijkheidshalve, moest ik het nog eens opnieuw maken, dan zou ik het uitvoeren in een nog fijnere stof zoals een voile, crêpe of georgette.

 

Vind je deze tips handig en interessant ? Laat ons weten wat je ervan vindt door je opmerkingen hieronder te formuleren.

Advertenties